aandacht adhd volwassenen vzw

Ongeveer 10 jaar geleden, ik wist nog niet dat ik ADHD had, ging ik met mijn toenmalig gezin kamperen: man, vrouw en 3 zoontjes - 12, 5 en 2 jaar oud. 
Mijn man was zeer sceptisch, had nooit eerder gekampeerd. Zijn keuze was hotel-zon-zee-strand, maar daar was geen budget voor.
Mijn broer had met enkele bevriende gezinnen een boerderijcamping  gevonden in de Rhônevallei, tegen een helling aan. Hij zou mijn oude lorren van tenten al meenemen op zijn aanhangwagen. Daar lagen al 2 ijskasten op, echte houten tuinstoelen, en tafels, en een gigantische partytent en nog veel meer. Het leek meer een soort verhuis.  In mijn familie is dat allemaal gewoon.

Wekenlang had ik al het kampeergerief verzameld. Slaapzakken, matjes, kookgerief, buggy, kampeerbedje,..

Onze gezinswagen was een kleinere monovolume waar je, achter in de koffer, nog 2 zitplaatsen extra uit de vloer kon toveren. Bovenop hadden we een dakbak gezet.

3 dagen voor vertrek gingen opeens onze pleegdochter van 10 en een neefje van 13 ook nog mee. Impulsief? Zeker. De bagageruimte verminderde dus drastisch, terwijl de bagage vermeerderde. Ik bleef optimistisch. Ik pakte in en zette alles klaar op de 2^de en 3^de verdieping.